कविता

एक कविता आहे
मनात दडून बसलेली

तिची वाट पाहत
मी कल्पनेचे दार उघडेच ठेवतो
भावनांना डचमळू देतो
आणि शब्दांचे झरे वाहत राहू देतो

जे जे सुचेल ते
लिहीत जातो कागदावर
मग वाचतो ती कविता
छान असते ती
पण जिची वाट पाहतोय
ती अजून आलेली नसते

पण मला माहिताय
कोणत्यातरी कल्पनेचे बोट धरून
भावनेच्या कोणत्यातरी पदरात दडून
शब्दांच्या कोणत्यातरी ओघात
ती नक्की येईल
मला भेटायला

मला लिहित राहायला हवे
तिच्यासाठी तरी
मला लिहित राहायलाच हवे.

~ तुष्की
नागपूर
२८ नोव्हेंबर २०१३, २१:२०

अमूल्य ठेव

विका मंगळसूत्राला
छापा पुस्तक तुमचे
समजावले मी त्यांना
धागे तोडा संकोचाचे

मंगळसूत्राच्या विना
फिरले मी दिस काही
कविता संग्रहा साठी
कशाचीच चिंता नाही

गाजे कविता संग्रह
राज्य पुरस्कार त्याला
स्वप्न पूर्ण होता त्यांचे
जन्म माझा आनंदला

पुरस्काराच्या पैशाने
मंगळसूत्र नि कुडी
आणली त्यांनी, मला ही
ठेव अमूल्य केवढी

तुषार जोशी, नागपूर
०४ आक्टोबर २०१२, १९:३०
वरनॉन हिल्स, शिकागो

माझ्या त्या सार्‍या कविता

जग रुसले तेव्हा आल्या माझ्या त्या सार्‍या कविता
दु:खाचे औषध झाल्या माझ्या त्या सार्‍या कविता

मी किती लपविले सांगू संदर्भ तुझ्या प्रीतीचे
बडबडल्या सगळे साल्या माझ्या त्या सार्‍या कविता

कोणाचे कुणीच नसते वाटले मनाला जेव्हा
आम्ही आहोत म्ह्णाल्या माझ्या त्या सार्‍या कविता

आयुष्याच्या रूंदीची  चर्चा चालवली त्यांनी
पाठवल्या मीटरवाल्या माझ्या त्या सार्‍या कविता

जगताना जळलो इतके स्वप्नांचीच झाली राख
त्या राखेतून उडाल्या माझ्या त्या सार्‍या कविता

तुषार जोशी, नागपूर
२१ ऑगस्ट २०१२, १४:००
+९१ ९८२२२ २०३६५

तहान

तू अचानक म्हणालीस..
ए..
तुझी ती वाली कविता ऐकव ना
ती 'येतेस' वाली
माझ्या चेहऱ्यावर
अगणीत सूर्यांची झळाळी आली
एक झाल्यावर तुला दुसरी आठवली
मग तिसरी
आणि मी कितीतरी दिवसांनी
माझ्याच कवितांच्या आनंदात बुडलो
कवितांच्या अथांग आकाशात
तुझ्याबरोबर मनसोक्त उडलो
सुख फक्त कविता माझ्या हे नव्हते
त्या तुला फर्माईश करून
आवर्जून ऐकायच्या होत्या हे होते
जगाच्या रहाटगाडग्यात
आता कळतेय मी
किती रखडलेला होतो
अशी तृप्ती मिळाल्यावर कळले
किती दिवसांपासून मी…
तहानलेला होतो

तुषार जोशी, नागपूर
+९१ ९८२२२ २०३६५
१३ जुलै २०१२, २३:००

थांबू नको

तू पण कागदावर
काही खरडले होते ना?
शाळेत कॉलेजात मनातले
शब्दात उतरले होते ना?

पण ते जपून ठेवावेसे
तेव्हा वाटलेच नाही
आता इतर कविता वाचून
त्यांची जाणीव होई

वेळ गेलेला नाहीये गं
वेळ कधीच गेलेला नसतो
भावनेत भिजलेला शब्द
हमखास कविता असतो

लिही लिही बिनधास्त
लिही आता थांबू नको
कोण काय म्हणेल असले
विचार मनी आणू नको

साचलेलं सगळं ढवळ
कवितेत हो मोकळी
तोडून टाक तोडून टाक
संकोचाची साखळी

स्वतःची कविता वाचून
मन आनंदानं भरेल
कविता लिहिणे हाच
तुझ्यासाठी उत्सव ठरेल

खूश हो नाचून घे
दाखव किंवा लपव
आतापर्यंत राहीलेलं
कवितेत उत्कट साठव

कवितेला भेट गं
जवळ कर तिला
हरवलेले आणून देईल
ती तुझे सगळे तुला

तुषार जोशी, नागपूर
२८ जानेवारी २०१०

आरसा

एक पोर काळे झाले
एक पोर गोरे
प्रेम सारखे आईचे
दोन्ही तिची पोरे

दोघांनाही आई दूध
पाजतेच ना हो
एकसारखेच लाड
करतेच ना हो

नको मग कवितेला
चौकटीत ओढू
हसावे की रडावे
हे तिच्यावर सोडू

कवितेला रडावेसे
वाटलेच कधी
वेदनेत कण्हावेसे
वाटलेच कधी

तेव्हा तेव्हा होऊ द्यावे
तिला वेडे पिसे
शब्दामध्ये विणावेत
अश्रू आहे तसे

रडू नको, उपदेश
तेव्हा देऊ नये
आशेचेही गालबोट
तिला लावू नये

कवितेने का असावे
नेहमीच पक्कं
मोकलून रडण्याचा
तिला सुद्धा हक्क

सुखामध्ये जशी तीच
सोबत करते
दुःखी क्षणांचाही तीच
आरसा असते

तुषार जोशी, नागपूर
२८ जानेवारी २०१०

स्तुती

"कविता मला कळत नाहीत,
तू केल्या म्हणून वाचतोय",
म्हणताना ती गोजिरवाण्या
मुलासारखा चेहरा करायचास;
आणि स्वतःच माझ्यासाठी
एक कविता ठरायचास
.
"मला कविता का नाही कळत गं?"
तुझ्या प्रश्न नेहमीचा;
पण निरागस तुझा चेहरा पाहून
तुला कविता कळत नाही
याचा विसरच पडायचा.
.
त्याच भरात तुला हट्टाने
नवी कविता ऐकवायची
.
"वा सुंदर आहे! खूपच सुंदर!"
तू म्हटल्यावर मी विचारायचं
"आवडली? कळली कविता?"
.
तू म्हणायचंस
"हॅट, ही स्तुती तुझ्या चेह~याची
तन्मयतेची..
तुझ्या बंद डोळ्यांची.
तुझ्या सारखी कविता समोर असताना
गरज काय
दुसरं काही कळायची?"
.
.
तुषार जोशी, नागपूर

कुणी अर्थ देता का अर्थ

कुणी अर्थ देता का अर्थ

मित्रांनो..
आता कविता अडखळली आहे
रदिफ अलामत काफियांच्या गराड्यात
अडकून कोरडी पडली आहे
तांत्रिक दृष्ट्या तरबेज असूनही
वजनामधे ढळली आहे

कोणी अर्थ देता का अर्थ..

कवितेला हवाय
आता गंध
आतून येणाऱ्या संवेदनेचा
आणि एक ओलावा हवाय
भावनांच्या शिडकाव्याचा
याला त्याला उत्तरे देण्यात
माझी कविता गुंतली आहे
बोनसाय होऊन, आपलाच तोरा
मिरवताना खुंटली आहे

कोणी अर्थ देता का अर्थ…

वाचल्यावर काटा येईल
असा एक विषय हवाय
पाणी डोळा काठी येईल
असा उदात्त आशय हवाय
तिला वाचताच
हृदयाच्या आतून दाद द्यावी लागेल
असा प्रभाव ज्याचा परिणाम
हृदयाचा ठोका मागेल

मित्रांनो
त्याच त्याच साच्यात फिरून
कविता थकली आहे
काहीच कळेनासे होऊन
मटकन खाली बसली आहे..

कुणी अर्थ देता का अर्थ…

तुषार जोशी, नागपूर (+९१ ९८२२२ २०३६५)
३१ मे २०१२, ००:३०

एक कविता करता येईल

.

तुझ्या सुरेख दिसण्यावर
एक कविता करता येईल
तुझ्या मोहक हसण्यावर
एक कविता करता येईल

खळी भरल्या गालावर
एक कविता करता येईल
तुझ्या श्वासांच्या तालावर
एक कविता करता येईल

सावळ्या तुझ्या रंगावर
एक कविता करता येईल
तुझ्या सहज ढंगावर
एक कविता करता येईल

तुझ्या ओठातल्या गाण्यावर
एक कविता करता येईल
तुझ्या डोळ्यातल्या पाण्यावर
एक कविता करता येईल

तुझ्या रोखून बघण्यावर
एक कविता करता येईल
क्षणात ठोका चुकण्यावर
एक कविता करता येईल

तुला सगळे कळण्यावर
एक कविता करता येईल
तुझ्या बेमालूम लपवण्यावर
एक कविता करता येईल

तुझ्या उगाच वगळण्यावर
एक कविता करता येईल
वळून मला छळण्यावर
एक कविता करता येईल

तू असताना असण्यावर
एक कविता करता येईल
तू नसताना नसण्यावर
एक कविता करता येईल

तुषार जोशी, नागपूर
२० सप्टेंबर २०१०, २१:००

ती इथेच उरणार असते

.
.
तुम्हाला वाटतं
तुम्ही कविता करता
आणि मग म्हणता
ही माझी कविता..
.
खरं म्हणजे
कविता तुम्हाला निवडत असते
तुम्ही नश्वर, उरणार नसता
ती इथेच उरणार असते
.
माझे हे जगणे
मला खूप आवडते
कधी कधी एखादी कविता
मला पण निवडते
.
.
तुषार जोशी, नागपूर
.
.

प्रतिभेचा स्वामी

.
कविता झाली की आपण
परतुन देही येतो
शब्दाशब्दातून तो
अस्तित्व जाणवुन देतो
.
कौतुकाने वाचतो
आपण लिहिलेली कविता
दाद निघते सहज
त्या लिहिणा~या करता
.
किती कलंदर आहे
कविते पुरता येतो
तो प्रतिभेचा स्वामी
कविता करवून घेतो
.
तुषार जोशी, नागपूर
.