तुझ्या चांदण्याने

तू हसतेस आणि भरतेस
घराला तुझ्या चांदण्याने
तू उरतेस स्मरण होऊन
क्षणाक्षणाने कणाकणाने

तू बघतेस तुझ्या टपोऱ्या डोळ्यानी
चष्म्याच्या पारदर्षक काचांतून
माझ्यासाठी कवच ठरतेस सोडवतेस
मला जगाच्या खोचक जाचांतून
तुझे असणेच आश्वासन ठरते
जगण्याचे औषधा प्रमाणे

तू बसतेस जिथे टेकवतेस डोके
त्या जागा होतात माझे देव्हारे
तू नसतानाही त्या जागा असतात
माझे विसावण्याचे शांत किनारे
तुझ्या केसांचा गंध भेटतो
मला सुखाच्या अत्तराप्रमाणे

तुषार जोशी, नागपूर
+९१ ९८२२२ २०३६५
१५ जुलै २०१२, १२:५०

ढग डवरले

वर ढग डवरले
दिस पावसाचे आले
स्मरणांचे, भासांचे
वर ढग डवरले
दिस पावसाचे आले

पान पान हरकले
झाड मोहरून गेले
श्वांसांचे, गात्रांचे
पान पान हरकले
झाड मोहरून गेले

वेळ सुगंधित झाली
किती ओळखीची बोली
विरहाच्या विरण्याची
वेळ सुगंधित आली
किती ओळखीची बोली

तुषार जोशी, नागपूर
२३ जून २०१२, २२:४५
+९१ ९८२२२ २०३६५