मंगळवार, २ ऑगस्ट, २०११

कल्पनाच नव्हती

.

आठवणींच्या बरणीत
हात घातला मी,
नेहमी प्रमाणे
इससस टोचलीच
एक आठवण
जीव घेतला तिने

कल्पनाच नव्हती
इतकी कडकडून
टोचेल ती
हृदयाला चिरून
अंतहृदयात
पोचेल ती

लगेच बांधली
मग एक पट्टी
शहाणपणाची
लिलया पांघरली
शुभ्र चादर
शांत दिसण्याची

तुषार जोशी, नागपूर

.

1 टिप्पणी:

  1. वा, इथे पण आठवणच, पण जीवघेणी. माझ्या आठवणी गमती जमतीच्या वाचल्यास बघा.

    प्रत्युत्तर द्याहटवा

ही कविता वाचून तुम्हाला कसे वाटले? पटली का? काही जुने अनुभव ताजे झाले का? आवडली का? तुम्हाला पण काही लिहावेसे वाटले का? इथे तुमचा अभिप्राय लिहून जा: